داشتم زندگی ام را میکردم......بی هیچ شکایتی....بی هیچ بهانه ای .
داشتی زندگیت را میکردی.....بی هیچ دلیلی....بی هیچ علاقه ای .
آمدی زندگیت بخشیدم...با تمام وجود...با تمام جان....با تمام علاقه .
آمدی زندگیم بخشیدی....با تمام کصافط کاریت.....با تمامِ بی میلی ات .
داشتم و آمدم...نداشتی و آمدی.....چه فرق بزرگی است ......بین داشته ها و نداشته ها .

چه کسی می گوید که من هیچ ندارم ؟؟
من چیزهای با ارزشی دارم

حنجره ای برای بغـض

چشمانی برای گریه

لب هایی برای سکوت

دست هایی برای خالی ماندن

پاهایی برای نرفتن .

خواستم هرچه را که بویِ تو میداد بسوزانم....جانم آتش گرفت !

روزي فرا خواهد رسيد كه جسم من آنجا زير ملحفه سفيد پاكيزه اي كه از چهار طرفش زير تشك تخت بيمارستان رفته است ، قرار مي گيرد و آدم هايي كه سخت مشغول زنده ها و مرده ها هستند از كنارم مي گذرند .
آن لحظه فرا خواهد رسيد كه دكتر بگويد مغز من از كار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگيم به پايان رسيده است .
در چنين روزي ، تلاش نكنيد به شكل مصنوعي و با استفاده از دستگاه ، زندگيم را به من برگرداني

برای کفنم جیب بدوزید

یک پاکت سیگارِ بهمن‌ کوچک و فندک زیپو ام را درون جیبم بگذارید

آن دنیا چند نفری هستند که باید روبروی هم بنشینیم و سیگار بکشیم

آخرین نخ‌اش را هم برای خدا نگه میدارم

حتم دارم که دلش لک زده برای یک نخ سیگار !!

نمي دانم آن روز کی خواهد رسيد ؟؟؟
وقتی در شلوغ ترين پياده روی شهر که انتهايش کافه ای برای ملاقات های پنهانيست
اضطرابت را با عجله دنبال خودت مي کشی و تنها قدم هايت هست که ازدحام اين خيابان را درک کرده .
تنه ات با همان خاصيت خيابان های شلوغ دوباره شانه ام را خُرد می کند
و تو بی آنکه بدانی اين شانه چقدر آشناست ، برای پرتاب کردن رکيک ترين حرف عمومی آماده می شوی
"کِ" را نگفته چشمانم مُهری مي شود بر لبانت

تحمل اين نگاه برای هر دويمان سخت است
ذهنت ديگر گنجايش هجوم آنهمه فکر را ندارد
به ساعتت خيره می شوی و زمانی که مدت هاست دير شده
بر می گردی و به راهت ادامه می دهی
و کافه ای که ديگر چند قدم بيشتر نمانده تا رسيدنت .

بی هوا به دست آمده بودی
بیخودی از دست رفتی !

نفهمیدم از کدام آسمان
صااااف
... توی دامنم افتادی ؟؟؟
که نه دامن من دیگر تو را یاد چیزی می اندازد،
نه آسمان مرا یاد کسی .

نفهمیدم آمدنت را حیران بنگرم

هیج دلیل قانع کننده ای برای بیدار شدن وجود نداره ، جز یه خواب ترسناک !

همه ی ما زمانی در زندگیِ کسی بودیم که حالا دیگر نیستیم .
دقیقآ به راحتیِ همین جمله !!

نصف اشباهاتمان ناشی از این است که وقتی باید فکر کنیم ، احساس می کنیم.......و وقتی که باید احساس کنیم ، فکر می کنیم .